Wat doet Tom

Onder invloed van die liefde begint Tom beelden en fantasieën over Z. te verzamelen en probeert hij ook steeds meer op hem te lijken. 

fantasie 
seks 
slapen 
kussen 
dingen zien die er niet zijn 
positief 
smachten 
willen 
hoofd 
geheugen 
opslaan 
vergelijken 
verlangend 
onzekerheid 
automatisch 
onthouden 
gelijkenis 
passen van
één zijn 
doorgaan 
niet stoppen 
dromen 

Subjectief weetje over Z.

Z. smaakte volgens Tom zoet als amandelmelk. 

-> associëren rond amandelmelk, amandelen, amandelbomen, melk, zoetigheid, smaak

amandelmelk - amandelen - alpro soya - licht verteerbaar - melk - koe - uiers 

amandelbomen - bloesems - lente -  Vincent Van Gogh -  schilderijen - penselen - bortstels - verf 

melk - koe - uiers - boer - boederij - weide - gras - grazen - mest - meststoffen - composthoop - groene vuilnisbak - vuilniskar - vuilnisbelt - fluovesten - recyclage 

zoetigheid - suiker - koffie - thee - koekjes - honing - bijen - bloemen - stuifmeel - imker - bijenkorf

smaak - zoet - zuur - bitter - zout - ziek zijn - geen smaak - tong - smaakpapillen 

Z. de magneet

Ik kon mijn ogen niet van Z. afhouden. Hij was als een magneet waar ik niet van weg te slaan was. Ik telde af naar de avond dat we samen sliepen. Het was de avond waarbij we in de stad waren getrokken en er op los feestten. Z. en ik besloten vroeger naar de hotelkamer te gaan. We zeiden minutenlang niks. Het enige wat ik deed, was naar hem staren wanneer hij zijn pyjama aantrok. Toch begonnen we wat te praten. Hij vroeg of ik al met een meisje had gevreeën. Ik loog, en zei ja. Hij vroeg hoe het was en vertelde dat hij het zelf nog nooit gedaan had. Onze conversatie werd nog vreemder wanneer hij me vertelde dat hij ervan droomde om ook met jongens te kussen. Ik was opgelucht, maar durfde hem niet zeggen dat ook ik dat droomde. Nog vreemder werd het, wanneer hij vertelde dat hij een stijve had op dat moment. Ik antwoordde dat ik het ook had. Einde conversatie.

De volgende dag hadden we een lange bootreis. Ik zat naast Z. en viel ‘per ongeluk’ in slaap op zijn schouder. Hij was ook aan het slapen, maar toch vroeg ik me af of hou dat zou merken.

Die avond was het opvallend dat enkel Z. en ik zo vroeg naar onze hotelkamer trokken. Weer zeiden we niet veel. Alweer wisten we van elkaar dat we beide een stijve hadden. Toen gebeurde het, hij pakte me vast, greep m’n hoofd en begon me hevig te kussen. Hij ging zo wild te keer dat ik niet besefte wat me overkwam. We hadden hemelse seks, het wist van geen ophouden. Maar ook hier kwam een eind aan. Opeens duwde hij zich van me af en liep naar z’n eigen bed toe. Ik hoorde hem slecht dromen. Het was de ergste nacht in m’n hele leven.

De volgende dag zei hij niks. We meden elkaar.

-> associëren rond een magneet, rond aantrekkingskracht?

Tom en zijn Z.

Tom leerde Z. kennen op de eerste CM-reis. Na de CM-reis vervaagt het contact met Z. Lanoye ontmoet Z. opnieuw in het college, afgekort 'het kot'. Nadat zijn liefde voor Z. gegroeid is op het kot, laait ze helemaal op in Zwitserland. Lanoye en Z. beginnen een spelletje: om beurten elkaar verrassen met een natte zoen. In het begin geniet Lanoye ervan, maar beseft dan dat het eigenlijk toch tot niets leidt. De sluimerende liefde komt tot een hoogtepunt. In het zesde jaar wordt een Romereis georganiseerd, maar die verandert in een Griekenlandreis door toedoen van Lanoye. Op die reis groeit de liefde, nu ook van de andere kant! Omwille van organisatorische redenen, moeten de leerlingen voor twee nachten in tweepersoonskamers slapen. Z. en Lanoye slapen samen. De eerste nacht verneemt Lanoye dat Z. ook masturbeert en dat Z. er soms van droomt om te vrijen met een jongen. Lanoye weet met zijn gevoelens geen blijf, maar voelt het verlangen naar Z. bloeien. Er gebeurt echter nog niets. Maar de tweede nacht is het raak: de twee jongens beginnen te vrijen. Jammer maar helaas, als Lanoye Z. wil pijpen, is het gedaan, het heiligdom stort in. Z. beseft dat hij toch geen homo is. Lanoye kan Z. niet uit zijn hoofd en uit zijn hart zetten, en blijft Z. achtervolgen, tevergeefs.
Het laatste hoofdstuk vertelt de huidige situatie van Lanoye.
Lanoye is buiten de wet om getrouwd met R., woont te A. en is zeer gelukkig. (Nadat hij het ook eerst geprobeerd heeft met meisjes en enkele andere jongens.) Het contact met Z. is geheel verbroken, toch vraagt Lanoye zich af hoe Z. zal reageren als hij het boek leest.

Foto's van een oude autoped

Hiermee reden Tom en zijn zus door de stad. (zie vorige post)

Anekdote en de vier generaties vrouwen

"Beeld: ik ben niet ouder dan vier en ik ben net in bad geweest. Mijn vader wikkelt een handdoek rond mijn lijfje, gooit mij over zijn schouder als een mummie en gaat zo de woonkamer binnen. Varkens te koop! roept hij terwijl hij met zijn hand op mijn bips slaat, lekkere varkens te koop! Iedere keer zijn zelfde grap, om de vier generaties vrouwen aan het lachen te brengen."

-> anekdote van toen hij nog heel jong was
-> de vier generaties vrouwen: 

• zus: De vijf jaar oudere zus van Tom (wiens naam niet genoemd wordt) is één van de vier vrouwen die hem in zijn eerste levensjaren sterk beïnvloed hebben. Zij is een typische oudere zus die zich uitermate zorgend en zelfs moederlijk gedraagt tegenover haar jongere broertje. Enerzijds vindt Tom al die aandacht heel leuk, maar anderzijds kijkt hij toch veel meer op naar zijn broers en kiest ook altijd partij voor hen, waar hij dan later spijt van heeft. p.11: Zij wuift hem uit als hij vertrekt naar A******** en spoort hem aan veel te schrijven.
  p.14: Sinds die dag beschouwde ze mij als haar persoonlijk bezit, een levende pop als enige bondgenoot in de strijd tegen drie veel oudere broers die haar pestten. Ze leerde me veters knopen, ze waste mij tot ik mijn eerste schaamhaar kreeg, ze zag er op toe dat ik goed leerde.
  p.15: Ik hurk neer vooraan op haar autoped (= gemotoriseerde step), met twee handen de stuurstang omklemmend. Zo stept ze me door de stad, apetrots op haar kostbare lading. En ik vrees niets. 
• Wieske: Wieske (Louise Penneman) is een vriendin des huizes die wanneer ze niet werkt of thuis slaapt, de hele tijd bij de familie Lanoye is. Pas op haar vijftigste trouwt ze en niet lang daarna sterft ze. Samen met haar gaat Tom elke week naar de film en met haar voert hij ook zijn eerste politieke discussies. Tom beschouwt Wieske ook als een grote zus. 
• moeder: De derde vrouw die een grote invloed had op Tom was zijn moeder. Zij is een oerdegelijke huisvrouw met een aantal vaste principes (vb. elke dag proper ondergoed). Ze is ook heel behulpzaam. Toms moeder speelt ook amateurtheater en laat Tom samen met haar repeteren waarbij hij de smaak van het theater te pakken krijgt.
  p.19: De derde vrouw was mijn moeder. Ze kreeg Tom op haar 35ste. Hij was een nakomertje.. Tom noemt zichzelf een einde-reeksje, het laatste lot van de uitverkoop, de winkeldochter van de familie Lanoye, maar zijn moeder protesteert hier tegen.
  p.20: Zij is de sterke hand, de roerganger van het schip familie. Haar bakens: plichtsbesef, werklust, gezonde kost en elke dag proper ondergoed. Haar leer is verwoord in heldere geboden, de meeste door overerving verkregen... Niemand komt tevergeefs aankloppen bij haar om hulp. p.21: Hij oefent samen met zijn moeder de theaterteksten.
  p.21-22: Hij helpt bij het koken en zijn moeder leert hem de namen van alle ingrediënten: Naamgeven is de schepping completeren. p.24: Ze verbrandt zich hevig aan kokende frituurolie. Ze lijdt veel pijn en ligt lange tijd in het ziekenhuis.
• Pit Germaine: Zij is de oudste zus van zijn moeder die na de dood van haar moeder de zorg voor het gezin op zich nam en daardoor niet getrouwd raakte. Zij was een inwonend dienstbode bij een rijke familie, maar kwam vaak op bezoek bij de familie Lanoye en was van alle verhalen en roddels op de hoogte, die ze dan ook overal vertelde. Zij was volgens Tom de uitvindster van "la racontage automatique" een niet te stuiten associatieve woordenstroom. Op haar zeventigste trouwde Pit Germaine uiteindelijk toch nog en op haar tweeëntachtigste sterft ze aan kanker.p.25: De vierde vrouw, de vierde generatie.
  p.25: Een knappe, pronte vrouw, mijn Pit Germaine. Een kop groter dan mijn moeder, maar grover van gezicht. De oudste dochter van een gezin van 12 kinderen, waarvan mijn moeder de jongste dochter was... Toen haar moeder stierf nam ze als oudste van twaalf kinderen de zorg voor haar familie over. p.26: Van de ene op de andere dag werd Pit Germaine moeder van een klein dozijn, en echtgenote zonder bruidegom... Toen haar broers en zussen de ene na de andere het huis had verlaten om te trouwen, bleef zij achter, te oud voor voos geflirt op de huwelijksmarkt, te jong om niets te doen. Ze werd inwonende dienstbode bij gegoede families in het Antwerpse. Haar reputatie bleef onbesproken, zijzelf kinderloos. Op haar zeventigste zou ze huwen, met een weduwnaar van 65. Ze bezit de gave van het gesproken woord vermeerderd met de kracht van een feilloos geheugen.
  p.27: Zij is de uitvindster van le racontage automatique. Een associatief kadaster dat duizenden levens omvat die nooit geboekstaafd worden dan in haar vluchtige parlando.
  p.31: Op 4 januari sterft ze; moeder: "Nu heb ik in mijn leven twee keer mijn moeder verloren". En: "Ze heeft gewacht tot de feestdagen voorbij waren, om ons niet tot last te zijn. Op oudejaarsavond heeft ze gezegd: ik moet mijn eten niet hebben, ik drink niet meer. En ze is gestopt met spreken. Drie dagen later was ze dood." 

Kartonnen dozen van de CM

Foto van een CM-kamp, misschien uit de jaren '70. Net zoals in het boek wordt er gebruik gemaakt van kartonnen dozen als reiskoffer. Sommige gezinnen hadden in die tijd geen valies en zo werd iedereen gelijk behandeld.

Gevonden op de site van de CM: http://www.cm.be/over-cm/geschiedenis/index.jsp

Foto van een kartonnen doos zoals die gebruikt werd op 'Preventieve Luchtkuren' van de CM, nu 'Kazou' geheten.

Gevonden op Flickr: https://www.flickr.com/photos/rc45/10497013923/in/photostream/